پدر مادرهای نیازمند احساسی – فرزند هم وابسته

فهرست مطالب

سلام

 tashilgaran.com  خوش آمدید به 

اینجا صفحه ی پاسخ گویی به بعضی از سوالات و بررسی بعضی از مشکلات موجود میباشد.

 

یکی از مشکلات این است که شما در زمان بزرگ شدن این حس رو داشتید که شما مسئول خوشحالی پدر  و مادرتان هستید و حتی بدتر از اون این که اگر خوش حال نبودند این حس اشتباه رو داشتیدکه این تقصیر شماست یا باز زمان بزرگ شدنتان این حس رو داشتید که پدرومادرتان نیاز های احساسی شما رو در الویت بالاتری نسبت به نیاز های عاطفی خود قرار می دادند.اگر هم وابسته هستید پس این جوابی ست که انتخاب کردید.

 

مورد اول

تمام هم وابستگی در مورد این است که شما مسولیتی را که متعلق به شما نیست را به اشتباه مسولیت خود می پندارید.حالا صحبت در مورد این است که هم وابستگی از کجا میاد، اگر شما در حالتی بزرگ شده باشین که نیاز های عاطفی پدرومادرتان بر شما غالب شده باشد،یکی از استراتژی هایی که فرزندان در پیش می گیرند این است که اگر من به اندازه کافی خوب باشم یا یه اندازه کافی کمک حال باشم یا به اندازه کافی کار های خوب بکنم پس پدرومادرم نیز به طبع مرا پشتیبانی می کنند همانطور که من آن ها را پشتیبانی کردم.

اما این گمان در دنیای واقعی درست نیست.وقتی که یک کودک به دنیا می آید و خیلی کوچک است وکاری ازش برنمیاد،نمیتواند سقفی برای خودش فراهم کند یا غذایی سر سفره بگذارد یا پوشکش را عوض کند.آنها نمیتوانند هیچکدام از نیازهایشان را برآورده کنند.  حالا چه نیاز های احساسی چه فیزیکی،این به عنوان وظیفه پدرومادر طراحی شده که نیاز های فرزندانشان رو برآورده کنند. این روشی ست که طراحی شده نه برعکسش. پس اگر نیاز های عاطفی اولیا بر قابلیت شناسایی نیاز های شما به عنوان کودکشان غالب شود پس شما به طریقی فراموش شده اید و دوباره استراتژی این میشود که به اندازه کافی خوب باشید به اندازه کافی کمک حال باشید مهربان باشید . تازه امیدوارانه برطبق طرز فکر کودکان.ازآنجایی که شما الان یک بزرگسال هستید این برای شما  معنایی ندارد اما آنطور که یک کودک قبول دارد،فکر میکند که اگر من تمام اون کار هایی را بکنم پس من در مقابلش یه چه چیز هایی که نیاز دارم میرسم.اما اینطور نیست.

حال شما در مورد این مشکل چکار می کنید؟ما چکار  ؟کنیم که این رو عوض کنیم

اولین چیزی که شما باید درک کنید اینه که اگر شما یک انسان بالغ هستید این وظیفه ی شماست که نیاز های خودتون رو براورده کنید و فقط خود شما.اون دیگه کار کس دیگری نیست،حالا در مورد پدرومادر شما،اونا کارشون تموم شده دیگه وظیفه ای ندارند که نیاز های شمارو برآورده کنند اونا وظیفه ای ندارند که سقفی بالا سر شما بگذارند یا غذایی  براتون فراهم کنند.شما به عنوان یک انسان بالغ توانمندی فراهم کردن نیاز های خودتون رو دارید،اما اون روی دیگه ی سکه نیز هست،پدرومادر شما نیز بالغند و شما دقیقا باید اونجوری باهاشون رفتار کنید که با خودتون رفتار می کنید.شما باید  اجازه بدین که مسولیت زندگی و کاراشونو به عهده بگیرند و شما نیز مسئولیت  زندگی خودتان .

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email

فهرست مطالب

نوشته های اخیر

فیلم آموزشی

جهت اطلاع از مطالب مفید دیگر در خبرنامه عضو شوید